A Illa de Cortegada ten unha longa historia que se remonta á época de gregos e romanos. Corticata foi o nome co que o historiador romano Plinio o Novo mencionou esta illa, alá polo século I.
Historia da Illa de Cortegada
Durante a Idade Media, normandos e musulmáns axexaban Santiago de Compostela e os seus tesouros. A porta de acceso á cidade do Santo era a ría de Arousa, polo que alí se construíron varias torres de defensa, unha delas, da que non quedan restos, na Illa de Cortegada. De 1334 data a construción da ermida da Virxe dos Milagres, onde acudían moitos peregrinos en busca de alivio. Máis tarde, no século XVII, foi reconstruída fóra do poboado para evitar que a afluencia de peregrinos enfermos en busca dunha curación milagrosa contaxiase os habitantes da illa.

En tempos máis recentes, o poboado pertencía ao concello de Carril (hoxe Vilagarcía de Arousa) e tributaba ao Pazo da Gulpilleira. A comezos do século XX, Cortegada foi expropiada aos seus 211 inquilinos por iniciativa dun empresario local, coa intención de construír unha residencia de verán real para ofrecerlla como agasallo ao rei Afonso XIII de España, que visitou a illa só unha vez, en setembro de 1907, e finalmente escolleu Santander para instalar alí o seu palacio de verán, o Palacio da Magdalena.
A illa foi despois vendida a unha empresa privada polo seu fillo Don Xoán de Borbón en 1978, pero a enérxica defensa de grupos sociais e ambientais evitou que se convertese nunha urbanización de luxo, cuxos planos incluían unha ponte para comunicala con terra firme.
Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia
Máis recentemente, Cortegada foi recomprada polo goberno e engadida ao Parque Nacional Marítimo-Terrestre das Illas Atlánticas de Galicia. A illa estivo habitada ata finais do século XIX e acollía un mosteiro, un hospital e o lazareto. Hoxe son visibles os restos de varias casas de pedra, alpendres e almacéns, a capela de pedra do século XVII e un peirao.

A illa foi transformada polo ser humano. Os nutrientes achegados pola acción humana crean un chan fértil. A fertilización debida aos cultivos, ao gando e aos excrementos das colonias de aves causou un cambio na composición do chan a favor dalgunhas especies sobre outras.
En 2007, nun documental para a Televisión de Galicia, algúns anciáns descendentes dos illáns lembraban que a illa estaba dividida en granxas e terras de cultivo, sen a actual cuberta de árbores. Os exemplares da magnífica fraga de loureiros que se pode visitar hoxe na illa, a máis grande de Europa, descenden de exemplares illados que había nas antigas hortas.